Ορθομοριακή Διατροφή: η επιστήμη που δεν αμφισβητείται

Υπάρχει συχνά σύγχυση μεταξύ της Ορθομοριακής Διατροφής, της Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής και της Ορθομοριακής Ιατρικής θεραπείας. Αυτή η σύγχυση είναι επιστημονικά ανακριβής και οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους επαγγελματίες υγείας. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να αποσαφηνιστεί αυτή η σύγχυση με επιστημονική ακρίβεια.

Δημοσιογραφική δεοντολογία
Κάθε σοβαρό δημοσιογραφικό άρθρο και ειδικά όταν ασχολείται με τόσο σοβαρά και κρίσιμα για την κοινωνία μας θέματα όπως είναι ο τομέας της υγείας, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά δομημένο και να τηρεί τρεις χρυσούς κανόνες.

• Ο πρώτος κανόνας αφορά την διασταύρωση και επιβεβαίωση των στοιχείων που αναφέρονται.
• Ο δεύτερος κανόνας αφορά την ευκαιρία που πρέπει να δίνεται για να ακουστεί και η αντίθετη άποψη και τα επιχειρήματα που την στηρίζουν.
• Ο τρίτος κανόνας είναι η αποφυγή προσωποποιημένης επίθεσης με αυθαίρετα συμπεράσματα. Ορισμένα άρθρα που έχουν ασχοληθεί με την Ορθομοριακή Διατροφή αναφέρουν γενικά και αόριστα τους όρους «ορθομοριακή ιατρική», «ορθομοριακή διατροφή» και «ορθομοριακή θεραπεία» ως ενιαία έννοια, προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολία.

Τι είναι ακριβώς ο όρος «ορθομοριακό» και τι δεν είναι
Ο δύο φορές νομπελιούχος Linus Pauling, που αρχικά καθιέρωσε τον όρο «ορθομοριακό», εννοούσε τα σωστά — ορθά — θρεπτικά χημικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία του οργανισμού. Παραδείγματος χάριν, οι βιταμίνες, τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία είναι «ορθομοριακά» στοιχεία διότι προωθούν τη σωστή – ορθή – μοριακή δομή των κυττάρων και κατ’ επέκταση υψηλά επίπεδα ψυχικής και σωματικής υγείας, διότι όλος ο οργανισμός – αίμα, ιστοί και όργανα – αποτελείται από κύτταρα.

Τα βαρέα μέταλλα, όπως ο μόλυβδος, το αλουμίνιο και το κάδμιο, οι βιομηχανοποιημένες και οξειδωμένες τροφές, τα χημικά συντηρητικά και πρόσθετα δεν είναι ορθομοριακά στοιχεία διότι καταστρέφουν τα κύτταρα και προωθούν παθολογικά συμπτώματα.

Ο πραγματικός ορισμός της επιστήμης της Ορθομοριακής Διατροφής είναι:
«Η επιστημονική μέθοδος της συνεχούς ανανέωσης των κυττάρων του οργανισμού παρέχοντας τους ορθομοριακά στοιχεία έτσι ώστε τα κύτταρα να έχουν τη σωστή – ορθή – μοριακή δομή για να λειτουργούν σωστά».

Αυτά τα στοιχεία είναι υλικά και άυλα: νερό, τροφή, σωστή αναπνοή και οξυγόνωση των κυττάρων και ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής, αλλά και σκέψεις, συναισθήματα, το περιβάλλον και τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Όλα αυτά ονομάζονται «ορθομοριακά» όταν ανανεώνουν τα κύτταρα και προωθούν έτσι ουσιαστική πρόληψη και φυσική αποκατάσταση της ισορροπίας των λειτουργιών του οργανισμού που γνωρίζουμε στην επιστήμη ως «ομοιοστασία». Όλες οι φυσιολογικές τιμές που εξετάζουν οι ιατροί κλινικά η εργαστηριακά είναι τέλειες και ταυτόχρονα δεν υπάρχουν υποκείμενα παθολογικά συμπτώματα που δεν έχουν ακόμα εμφανισθεί σε επίπεδο ιστού η οργάνου.

Αυτή η πραγματικότητα επιστημονικά ονομάζεται επιγενετική, δηλαδή η επίδραση του περιβάλλοντος στην υγεία μας, και κανείς λογικός άνθρωπος και σοβαρός επιστήμονας δεν το αμφισβητεί.

Αυτή την επιγενετική εφαρμόζουν ολοκληρωμένα και επιστημονικά οι εκπαιδευμένοι και πιστοποιημένοι ορθομοριακοί ιατροί της Ορθομοριακής Διατροφής και της κλινικής της εφαρμογής που είναι η Ορθομοριακή Διατροφική Ιατρική.

Η ιστορία της ορθομοριακής θεωρίας: Pauling και Hoffer
Ο Pauling μυήθηκε σε αυτή τη θεωρία από τον Καναδό ψυχίατρο Abram Hoffer, ο οποίος είχε καταγεγραμμένες στην καριέρα του πάνω από 5.000 περιπτώσεις θεραπείας σχιζοφρενών με χορήγηση μεγάλων δόσεων νιασίνης (B3) αλλά και άλλων θρεπτικών στοιχείων. Ένας από τους ασθενείς του Hoffer ήταν ο γιος ενός φίλου του Pauling, ο οποίος, ενώ σε ηλικία 15 ετών είχε διαγνωστεί με βαριάς μορφής σχιζοφρένεια και οι ψυχίατροι τον είχαν καταδικάσει να τελειώσει τη ζωή του σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα, όταν ο Pauling τον ξανασυνάντησε μετά από 5 χρόνια έμαθε ότι τελείωνε το δεύτερο έτος στο πανεπιστήμιο.

Ο πατέρας του τον είχε πάει να επισκεφθεί τον Hoffer o οποίος τον θεράπευσε με μέγα δόσεις από συγκεκριμένα ορθομοριακά θρεπτικά στοιχεία. Από τότε ο Pauling αφιέρωσε την ζωή του στην μελέτη αυτών των στοιχείων.

Οι έρευνές του ήταν καθοριστικές για να αναδείξουν το σκάνδαλο της κυτταρικής υποθρεψίας σε ζωτικά ορθομοριακά στοιχεία που έπρεπε να λαμβάνουμε από την τροφή για να διατηρούμε υψηλά επίπεδα κυτταρικής λειτουργίας, αλλά δυστυχώς αυτό δεν επιτυγχάνεται.

Ορθομοριακή Διατροφή, Ορθομοριακή Διατροφική Ιατρική και Ορθομοριακή Ιατρική: η ουσιαστική διαφορά
Η Ορθομοριακή Διατροφή είναι η θεωρία που βασίστηκε μεν στις έρευνες του Pauling και Hoffer αλλά επεκτάθηκε στην Ελλάδα πέραν των θρεπτικών στοιχείων σε όλους τους επιγενετικούς παράγοντες που τους ονομάζει συλλογικά «Συχνότητες Ενεργειακών Πληροφοριών» και είναι υλικοί και άυλοι, όπως έχουμε ήδη αναφέρει πιο πάνω.

Επομένως, εφαρμόζει στην κλινική πράξη μέσω της Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής τις αρχές της κβαντικής φυσικής, η οποία πρεσβεύει ότι η ύλη είναι στην πραγματικότητα ενέργεια με συγκεκριμένες συχνότητες. Αν είναι «ορθομοριακές», τότε προωθούν την υγεία και τη ζωή. Αν δεν είναι, τότε προωθούν την παθολογία.

Η Ορθομοριακή Διατροφή παρόλο που περιέχει στοιχεία της Ορθομοριακής Ιατρικής έχει εξελιχθεί και εφαρμόζει διαφορετική μεθοδολογία και κλινική πρακτική. Είναι τελείως διαφορετική επιστήμη και θεωρείται η νέο-ιπποκράτειος ιατρική και η φυσική εξέλιξη των Ασκληπιείων της αρχαίας Ελλάδας με τα επιστημονικά δεδομένα του 21ου αιώνα.

Βασίζεται σε πέντε θεμέλια, τα οποία πρέπει να υποστηριχθούν για να επιτευχθεί η κυτταρική ανανέωση, ένα μόνο εκ των οποίων αφορά τις αρχές της Ορθομοριακής Ιατρικής, δηλαδή την αναπλήρωση θρεπτικών ελλείψεων σε κυτταρικό επίπεδο.

Αυτή η αναπλήρωση όμως δεν αφορά μέγα δόσεις ορθομοριακών θρεπτικών στοιχείων αλλά τα ιδανικά επίπεδα που απαιτούνται για το κάθε άτομο βάσει της αρχής της βιοχημικής ιδιαιτερότητας και των συγκεκριμένων αναγκών του που αναλύονται από τον ορθομοριακό ιατρό του.

Τα πέντε θεμέλια της υγείας
Η επιστήμη της Ορθομοριακής Διατροφής ξεχωρίζει από οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση συμβατικής ή εναλλακτικής ιατρικής για την ολοκληρωμένη της προσέγγιση στην υγεία εστιάζοντας στον άνθρωπο ως σύνολο και όχι μόνο στα επιμέρους συμπτώματα. Στόχος της είναι η υποστήριξη της κυτταρικής ανανέωσης διορθώνοντας πέντε θεμέλια του ανθρώπινου οργανισμού.

Αυτά ανιχνεύονται με τα εξειδικευμένα ορθομοριακά ερωτηματολόγια και μεθόδους που χρησιμοποιούν οι πιστοποιημένοι ορθομοριακοί ιατροί.

Η προσέγγιση αυτή διορθώνει τα πραγματικά αίτια των ψυχοσωματικών παθολογικών συμπτωμάτων – τα κύτταρα – και δεν καλύπτει απλά τα συμπτώματα της δυσλειτουργίας τους.

Τα πέντε θεμέλια είναι τα εξής:
1. Έλεγχος και μείωση των φλεγμονών
2. Ρύθμιση του γαστρεντερικού συστήματος
3. Αποτοξίνωση – Αντιοξείδωση – Ρύθμιση pH
4. Κυτταρική θρέψη
5. Έλεγχος του βιοχημικού άγχους

Τα παραπάνω θεμέλια έχουν μελετηθεί εκτενώς στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία ως σημαντικοί παράγοντες για τη διατήρηση της υγείας και της φυσιολογικής λειτουργίας των κυττάρων. Στο τέλος του άρθρου παρατίθενται ενδεικτικές σχετικές μελέτες.

Γιατί δεν αρκεί η ανεξέλεγκτη λήψη συμπληρωμάτων διατροφής
Τα τελευταία 70 χρόνια η εντατική γεωργία και η βιομηχανοποίηση της τροφής την έχουν απογυμνώσει από θρεπτικά στοιχεία ενώ αντίθετα την έχουν επιβαρύνει με τοξικά χημικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: ένα μήλο του 1950 αντιστοιχεί σε θρεπτική αξία με 25 μήλα σήμερα.

Η προσπάθεια εκατομμυρίων καταναλωτών παγκοσμίως να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της κυτταρικής υποθρεψίας παίρνοντας ακριβά συμπληρώματα διατροφής πέφτει συνήθως στο κενό. Πολλά από αυτά περνούν μέσα από το πεπτικό χωρίς να απορροφηθούν και αποβάλλονται χωρίς να έχουν χρησιμεύσει.

Για να είναι αποτελεσματικά, τα ορθομοριακά συμπληρώματα πρέπει να είναι ποιοτικά, υψηλής βιοδιαθεσιμότητας χωρίς τοξικά έκδοχα, να υπάρχει συνέργεια μεταξύ τους και να μην ανταγωνίζονται μεταξύ τους για χημικούς υποδοχείς στα κύτταρα.

Πρέπει να ρυθμιστεί το γαστρεντερικό σύστημα και η πέψη, να ελεγχθούν οι φλεγμονές, να αποτοξινωθεί επιστημονικά ο οργανισμός ώστε να μπορεί να μεταβολίσει τα ορθομοριακά στοιχεία και να επωφεληθεί πραγματικά. Ταυτόχρονα, το άτομο πρέπει να ενημερωθεί σωστά και να υποστηριχθεί στην προσπάθειά του να γίνει ιατρός του εαυτού του, εφαρμόζοντας τους τρεις άξονες εφαρμογής της Ορθομοριακής Διατροφής για την βελτιστοποίηση της επιγενετικής στην ψυχική και σωματική υγεία. Νοοτροπία, διατροφή και τρόπο ζωής.

Πρόληψη αντί για θεραπεία
Οι κοινωνίες ζουν σε μία εποχή όπου ο καρκίνος, τα αυτοάνοσα, η παχυσαρκία, οι καρδιοπάθειες, ο διαβήτης, οι αλλεργίες, οι λοιμώξεις, οι εκφυλιστικές παθήσεις και οι ψυχασθένειες αυξάνονται. Η συνεχής επένδυση στη βιομηχανία της ασθένειας αντί να αποβλέπει σε ουσιαστική πρόληψη, αποτελεί τεράστια σπατάλη πόρων.

Όπως είχε προβλέψει ο Θωμάς Έντισον πριν από ενάμιση αιώνα:

«Ο γιατρός του μέλλοντος δεν θα δίνει φάρμακα αλλά θα διεγείρει το ενδιαφέρον του ασθενούς για τη σωστή διατροφή, τρόπο ζωής, πρόληψη και τα αίτια των παθήσεων».

Αυτό είναι ακριβώς το οραματικό της Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής.

Συμπέρασμα
Η Ορθομοριακή Διατροφή είναι η επιστήμη της υγείας και όχι της ασθένειας. Δεν ασχολείται με τα συμπτώματα και την προσωρινή κάλυψή τους αλλά με τα πραγματικά αίτια της χρόνιας κυτταρικής δυσλειτουργίας. Δεν ισχυρίζεται ότι «θεραπεύει» παθήσεις αλλά ότι ενεργοποιεί τις σημαντικές δυνάμεις φυσικής αποκατάστασης του οργανισμού, σύμφωνα με την Ιπποκράτειο ρήση «Φύσις νόσων ιατρός».

Αποτελεί το θεμέλιο για κάθε άλλη προσέγγιση, συμβατική ιατρική ή εναλλακτικές θεραπείες, ώστε να έχουν πιο γρήγορα αποτελέσματα χωρίς υποτροπές. Η Ορθομοριακή Διατροφή και η κλινική της εφαρμογή, η Ορθομοριακή Διατροφική Ιατρική είναι μία κυριολεκτικά ανθρωποκεντρική μέθοδος ολοκληρωμένης ουσιαστικής πρόληψης και φυσικής αποκατάστασης που είναι τόσο αναγκαία στην κοινωνία σήμερα.

Όσοι επαγγελματίες υγείας ενδιαφέρονται να εκπαιδευθούν, να πιστοποιηθούν και να ενταχθούν στο επιστημονικό δυναμικό της Ελληνικής Εταιρείας Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής μπορούν να έρθουν σε επαφή μαζί μας.

Το παρόν άρθρο έχει συνταχθεί από την επιστημονική ομάδα των ορθομοριακών ιατρών της Ελληνικής Εταιρείας Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής (ΕΛ.Ε.Ο.Δ.Ι.).
Γεωργάκης Ανδρέας – Ειδικός Καρδιολόγος
Δούλαλας Αθανάσιος – Καρδιολόγος – Ομοιοπαθητικός
Κοκολάκη Ελένη – Παθολόγος
Μεχρνταντιάν Μιθριδάτης – Ειδικός Ομοιοπαθητικός – Ιατρός Βελονισμού
Νικολαΐδου Ανθούσα – Γενικός Ιατρός
Παπανικολάου Κωνσταντίνος – Ειδικός Παθολόγος
Σπάργια Στυλιανή – ΩΡΛ Χειρουργός
Σπυροπούλου Αικατερινή – Ιατρός Βιοπαθολόγος – Μικροβιολόγος
Φουστέρη Ζωή – Γενικός Οικογενειακός Ιατρόςς

«Αλλάζουμε τον κόσμο, αλλάζοντας πρώτα τον εαυτό μας!»

Επιστημονικές Πηγές

• Minihane AM, et al. (2015). Low-grade inflammation, diet composition and health: current research evidence and its translation. British Journal of Nutrition, 114(7):999–1012. https://doi.org/10.1017/S0007114515002097
• Furman D, et al. (2019). Chronic inflammation in the etiology of disease across the life span. Nature Medicine, 25(12):1822–1832. https://doi.org/10.1038/s41591-019-0675-0
• Valdes AM, Walter J, Segal E, Spector TD. (2018). Role of the gut microbiota in nutrition and health. BMJ, 361:k2179. https://doi.org/10.1136/bmj.k2179
• Mayer EA, Knight R, Mazmanian SK, Cryan JF, Tillisch K. (2014). Gut microbes and the brain: paradigm shift in neuroscience. Journal of Neuroscience, 34(46):15490–15496. https://doi.org/10.1523/JNEUROSCI.3299-14.2014
• Scher JU, Sczesnak A, Longman RS, et al. (2013). Expansion of intestinal Prevotella copri correlates with enhanced susceptibility to arthritis. eLife, 2:e01202. https://doi.org/10.7554/eLife.01202
• Cassidy A, et al. (2014). Intakes of anthocyanins and flavones are associated with biomarkers of insulin resistance and inflammation in women. The Journal of Nutrition, 144(2):202–208. https://doi.org/10.3945/jn.113.184291
• Lobo V, et al. (2010). Free radicals, antioxidants and functional foods: Impact on human health. Pharmacognosy Reviews, 4(8):118–126. https://doi.org/10.4103/0973-7847.70902
• Sies H. (2017). Hydrogen peroxide as a central redox signaling molecule in physiological oxidative stress. Redox Biology, 11:613–619. https://doi.org/10.1016/j.redox.2016.12.035
• Ames BN. (2006). Low micronutrient intake may accelerate the degenerative diseases of aging through allocation of scarce micronutrients by triage. PNAS, 103(47):17589–17594. https://doi.org/10.1073/pnas.0608757103
• Nilsson A, Radeborg K, Salo I, Björck I. (2012). Effects of supplementation with n-3 polyunsaturated fatty acids on cognitive performance and cardiometabolic risk markers. Nutrition Journal, 11:99. https://doi.org/10.1186/1475-2891-11-99
• Walter D, Lier A, Geiselhart A, et al. (2015). Exit from dormancy provokes DNA-damage-induced attrition in haematopoietic stem cells. Nature, 520:549–552. https://doi.org/10.1038/nature14338
• Patrick RP, Ames BN. (2015). Vitamin D and the omega-3 fatty acids control serotonin synthesis and action. FASEB Journal, 29(1):76–85. https://doi.org/10.1096/fj.14-255984
• McEwen BS. (2007). Physiology and neurobiology of stress and adaptation: central role of the brain. Physiological Reviews, 87(3):873–904. https://doi.org/10.1152/physrev.00041.2006
• Slavich GM, Irwin MR. (2014). From stress to inflammation and major depressive disorder. Psychological Bulletin, 140(3):774–815. https://doi.org/10.1037/a0035302